Η Τέχνη της Κυριακάτικης Απόλαυσης!
Είναι Κυριακή πρωί.... Ξυπνώ και αισθάνομαι μία περίεργη χαλάρωση και ικανοποίηση, που υποσυνείδητα προέρχεται από το γεγονός ότι ξεφεύγω πλέον από τη ρουτίνα και το στρες της καθημερινότητας, ρίχνω ρυθμούς, και προσπαθώ να ξεκουραστώ. Το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι είναι να σωριαστώ στον καναπέ μου με μία ζεστή κούπα καφέ διώχνοντας κάθε στρεσογόνο σκέψη . Βέβαια το μόνο που πρέπει να με απασχολεί ευχάριστα είναι το πρωινό και μεσημεριανό μου γεύμα , που θα ενισχύσουν περαιτέρω την κυριακάτικη τέρψη μου. Γιατί, κακά τα ψέματα, η Κυριακή είναι η ημέρα που το ρολόι σταματά. Είναι η ευκαιρία μας να ανακτήσουμε τον χαμένο χρόνο, γεμίζοντας τις μπαταρίες μας με ηρεμία και θαλπωρή. Είναι η επίσημη άδεια για ένα slow living ξύπνημα . Το ξυπνητήρι, που τις άλλες μέρες φαντάζει σαν ένας αμείλικτος κριτής του χρόνου, σήμερα παραμένει βουβό. Η μετάβαση από τον ύπνο στην ξύπνια ζωή γίνεται αργά, σχεδόν τελετουργικά, καθ...