Χαλκίδα 1 φιλόξενος προορισμός: Μια Κυριακάτικη Απόδραση ανάμεσα σε «Τρελά Νερά», Ιστορικά Αρχοντικά και Αυθεντικές Γεύσεις

  

Ιδανικός προορισμός δίπλα
στην Αθήνα

Υπάρχουν πόλεις που τις προσπερνάς και πόλεις που σε καλούν να τις περπατήσεις. Η Χαλκίδα ανήκει στη δεύτερη κατηγορία, προσφέροντας το σπάνιο προνόμιο μίας πλήρους ανανέωσης μέσα σε λίγες μόνο ώρες. Από το παγκόσμιο φαινόμενο του Ευρίπου μέχρι τα κρυμμένα σοκάκια του Κάστρου και τις γαστρονομικές γωνιές που επιμένουν στην παράδοση, η πρωτεύουσα της Εύβοιας αποδεικνύεται ο ιδανικός προορισμός για όποιον αναζητά μία δόση οξυγόνου δίπλα στην Αθήνα. 

Ακολουθήστε μας σε μια περιπατητική αναζήτηση που ξεκινά από τη θάλασσα και καταλήγει στην κορυφή της πόλης.Η Χαλκίδα δεν είναι απλώς μία πόλη-πέρασμα· είναι ένας ζωντανός οργανισμός που πάλλεται ανάμεσα στην ηπειρωτική Ελλάδα και την Εύβοια. Η περιπατητική μου αναζήτηση ξεκινά από το σημείο μηδέν: την Παλαιά Γέφυρα. 

Σκέφτηκα ότι είναι πολύ ωραία ιδέα για Κυριακή πρωί σε πολύ λίγο χρόνο να πάρω ενέσεις οξυγόνου, ανανέωσης και χαλάρωσης σε ένα τόσο όμορφο μέρος όσο η Χαλκίδα!

Η Αφετηρία στο Σημείο Μηδέν: Η Παλαιά Γέφυρα και τα «Τρελά Νερά»

Φτάνοντας στο σημείο μηδέν, την Παλαιά Γέφυρα του Ευρίπου, η ματιά μου έπεσε πάνω σε έναν κωπηλάτη, που απομακρυνόταν γρήγορα με το κανό του, γιατί ήδη άρχιζε το φαινόμενο της παλίρροιας.Τα «τρελά νερά» του Ευρίπου, άρχισαν να αλλάζουν κατεύθυνση. Ήμουν πολύ τυχερή, που έπεσα πάνω στην αλλαγή της φοράς των νερών, η οποία συμβαίνει κάθε έξι ώρες και αποτελεί το μόνιμο σκηνικό πάνω στο οποίο χτίστηκε η ταυτότητα της πόλης.

 Παρατηρώντας την γέφυρα σκέφτηκα πόσο σημαντική είναι, καθότι λειτουργεί τόσο ως συνδετικός κρίκος όσο και ως παρατηρητήριο μίας αέναης κίνησης.

   
    

Κόκκινο Σπίτι

Περίπατος στην Παραλία: Η Αρχιτεκτονική Αίγλη μιας Άλλης Εποχής

​Το Κόκκινο Σπίτι και το Σπίτι με τα Αγάλματα

Συνέχισα προχωρώντας στον κεντρικό πεζόδρομο της παραλίας και παρατηρώντας από μακρυά το Κόκκινο Σπίτι, που όλο και με πλησίαζε, ενώ παράλληλα αποκάλυπτε στην συνείδησή μου την αστική αίγλη του παρελθόντος. 

    

Χτισμένο στην άκρη του
κρηπιδώματος

Χτισμένο στην άκρη του κρηπιδώματος,το 1884 από τον Γάλλο αρχιτέκτονα Φλεγκίς, αποτελεί ιστορικό αρχοντικό της οικογένειας Μάλλιου,  ενώ λίγο πιο πέρα, το Σπίτι με τα Αγάλματα της ίδιας πάλι οικογένειας, προσδίδει μία εκπληκτική νεοκλασική αυστηρότητα στο γύρω τοπίο. 

     

Το Σπίτι με τα Αγάλματα

Στα Σοκάκια του Κάστρου: Ένα Πολυπολιτισμικό Μωσαϊκό

Έχοντας χορτάσει από τις δροσερές εικόνες του παραθαλάσιου μετώπου της πόλης κατευθύνομαι προς τα στενά της παλιάς συνοικίας του Κάστρου. Εκεί, βρίσκεται η Αγία Παρασκευή, μία από τις σημαντικότερες παλαιοχριστιανικές βασιλικές, και το Τζαμί του Εμίρ Ζαδέ, τα οποία θυμίζουν το πολυπολιτισμικό μωσαϊκό της Χαλκίδας, όπου το βυζαντινό, το ενετικό και το οθωμανικό στοιχείο συνυπάρχουν αθόρυβα.

Το Κάστρο του Καράμπαμπα

Η Θαλπωρή του Χειμωνιάτικου Ήλιου σε ιδανικά cafe

​Έχοντας κουραστεί από τον πολύωρο περίπατο αναζητώ μία χαλαρωτική ανάπαυλα για έναν ζεστό καφέ, που θα με ξεκουράσει και θα με βοηθήσει να απολαύσω την αέναη κίνηση του νερού σε συνδυασμό με την υπέροχη λιακάδα. Το Mostar είναι η ιδανική λύση για εμένα. Υπάρχουν κάποια μέρη που μοιάζουν να έχουν φτιαχτεί για να παγιδεύουν το φως, και το Mostar είναι σίγουρα ένα από αυτά.

 

    

Ο ήλιος λούζει τον χώρο
απλόχερα

Τις κρύες ακόμη και ηλιόλουστες καθαρές ημέρες του χειμώνα, ο ήλιος «λούζει» τον χώρο απλόχερα, δημιουργώντας μία ατμόσφαιρα ζεστασιάς που με κάνει να ξεχνώ τη δροσερή θερμοκρασία. Απολαμβάνοντας τον καφέ μου εκεί, έχω το προνόμιο μίας πανοραμικής θέας που απλώνεται μπροστά μου. Η πόλη αποκαλύπτεται από ψηλά, με τις στέγες της και τη θάλασσα στο βάθος να συνθέτουν έναν ζωντανό πίνακα ζωγραφικής. Είναι η στιγμή που νιώθω ότι ηρεμώ, και ρουφώ αχόρταγα την ενέργεια του ήλιου.....

​

     

Mostar cafe

​Η ώρα περνά ευχάριστα και ενώ κατευθύνομαι προς την έξοδο βγαίνοντας με κατακλύζει η μυρωδιά της φρέσκιας ζύμης και του μελιού, που με οδηγεί σχεδόν αυτόματα στον Χαλκιδέο. Εδώ η παράδοση δεν είναι απλά μία λέξη, αλλά μία γευστική εμπειρία. 

Οι λουκουμάδες του είναι φημισμένοι και όχι άδικα: τραγανοί απέξω, αφράτοι από μέσα και πάντα φρεσκοτηγανισμένοι. Μία στάση εδώ για αυτούς τους νόστιμους λουκουμάδες είναι ο ορισμός της «γλυκιάς αμαρτίας» που επιβάλλεται να κάνω. Είναι το ιδανικό σνακ που μου δίνει την απαιτούμενη ενέργεια για να συνεχίσω την περιπλάνησή μου στα στενά της πόλης. Η αλήθεια είναι πως και ο Χαλκιδέος βρίσκεται σε ένα πολύ στρατηγικό σημείο από το οποίο έχει τη δυνατότητα κάποιος απρόσκοπτα να χάνεται στην απεραντοσύνη όλης της παραλιακής ακτίνας.

    

Χαλκιδέος cafe

Λίγο πιο πέρα, η στάση στο Sarok είναι συνήθως για μένα μία ιεροτελεστία, αφού είναι ένας χώρος που γνωρίζω σπιθαμή προς σπιθαμή. Είναι το σημείο όπου ο παλμός της παραλίας χτυπά πιο δυνατά, προσφέροντας μια αίσθηση οικειότητας που δύσκολα βρίσκεις αλλού. 

       

Sarok cafe

 

Όταν κάθεται κάποιος στα όμορφα τραπεζάκια του, μπορεί να απολαύσει τον αρωματικό καφέ του νιώθοντας την ενέργεια του κόσμου να περνά από μπροστά του, ενώ η αύρα του Ευρίπου παραμένει ο μόνιμος συνοδός. Η rock αισθητική του και η ανεπιτήδευτη ατμόσφαιρά του το καθιστούν το απόλυτο στέκι για χαλάρωση, κάνοντας κάθε επίσκεψη να μοιάζει με επιστροφή σε ένα αγαπημένο, γνώριμο καταφύγιο.

​

Rock αισθητική

       

Μία Ιταλική Έκπληξη Μακριά από τα Καθιερωμένα

​Η ώρα γλιστράει για τα καλά και έχοντας φτάσει το καταμεσήμερο, νιώθω ότι η πείνα μου αρχίζει να θεριεύει και με κατευθύνει στο Lupo, το Ιταλικό εστιατόριο που ξέρει να εκπλήσσει ακόμα και τους πιο απαιτητικούς. Η αλήθεια είναι ότι εάν θέλει κάποιος να ξεφύγει από τις καθιερωμένες γεύσεις της Εύβοιας και να δοκιμάσει κάτι πραγματικά διαφορετικό, το ιταλικό Lupo είναι η πρόταση που αναζητά. Σε έναν χώρο που αποπνέει αισθητική και αυθεντικότητα, το Lupo φέρνει τη γαστρονομική κουλτούρα της γειτονικής χώρας στην καρδιά της Εύβοιας. Δεν είναι απλά ένα εστιατόριο, αλλά ένας προορισμός για όσους εκτιμούν τις καθαρές γεύσεις, τα ποιοτικά υλικά και την ιταλική φινέτσα. Από μια καλοφτιαγμένη πίτσα με λεπτή ζύμη μέχρι ιδιαίτερες μακαρονάδες, κάθε πιάτο είναι μια δήλωση πως η Χαλκίδα μπορεί να είναι κοσμοπολίτικη και παραδοσιακή ταυτόχρονα.

   

Το γαλάζιο του Ευβοικού αγκαλιάζει
τον αστικό ιστό

​Ο Επίλογος στον Λόφο της Κανήθου: Πανοραμική Θέα από το Φρούριο Καράμπαμπα

Το οδοιπορικό μου πλέον ολοκληρώνεται με μια αλλαγή μέσου. Η επιβίβαση στο αυτοκίνητο μου επιτρέπει μια ευρύτερη οπτική γωνία. Η διαδρομή μας οδηγεί προς την πλευρά της Κανήθου, ανηφορίζοντας στο λόφο του Φρουρίου Καράμπαμπα. Από αυτό το στρατηγικό ύψωμα, η Χαλκίδα αποκαλύπτεται ολόκληρη: ένας τόπος όπου το γαλάζιο του Ευβοϊκού αγκαλιάζει τον αστικό ιστό. Η πανοραμική θέα της πόλης που φωτίζεται από το απόγευμα είναι ο ιδανικός επίλογος σε μια ημέρα γεμάτη εικόνες, ιστορία και γεύσεις.

Εύκολος, όμορφος και χαλαρωτικός προορισμός Χειμώνα & Καλοκαίρι! ❄️🏊

👉Δείτε εδώ στις 18/2/2026 Το Τηγανόψωμο της Εύβοιας: Η Γαστρονομική Σφραγίδα μιας Ολόκληρης Περιοχής

👉Δείτε εδώ 6 Μονοήμερες Αποδράσεις «Αναπνοής» με EV: Αθήνα & Θεσσαλονίκη

​

Για οποιαδήποτε ερώτηση ή σχόλιο, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου μέσω της φόρμας επικοινωνίας στην Αρχική Σελίδα.

Felicity